Sunday, March 11, 2012

Kabbalah vs. Freud (or the Kabbalah without God)

"Id, ego and super-ego are the three parts of the psychic apparatus defined in Sigmund Freud's structural model of the psyche; [...] According to this model of the psyche, the id is the set of uncoordinated instinctual trends; the ego is the organized, realistic part; and the super-ego plays the critical and moralizing role." (more)

From the Kabbalah (more):
  • Nefesh (נפש): the lower part, or "animal part", of the soul. It is linked to instincts and bodily cravings.
  • Ruach (רוח): the middle soul, the "spirit". It contains the moral virtues and the ability to distinguish between good and evil.
  • Neshamah (נשמה): the higher soul, or "super-soul". This separates man from all other life-forms. It is related to the intellect and allows man to enjoy and benefit from the afterlife. This part of the soul is provided at birth and allows one to have some awareness of the existence and presence of God.


απο το βουλγαρικο Майтапи = αστείο, φάρσα.


"Σχετικά με την (πολύ αστεία) ομοηχία της κυπριακής λέξης καύκα για την ερωμένη και του συγγραφέως Φραντς Κάφκα, στο βιβλίο του επιφανούς Σλάνγκου Ν. Σαραντάκου Λέξεις που χάνονται (2011, σ.125) υπάρχει το ανέκδοτο (η ιστορική αλήθεια του οποίου δεν είναι απολύτως σίγουρη) ότι «στην δεκαετία του 1970, όταν έφτασαν από Ελλάδα στην Κύπρο αντίτυπα της Δίκης του Κάφκα, που είχε παραγγείλει ένα βιβλιοπωλείο, ο τελωνειακός υπάλληλος απαγόρευσε την εισαγωγή, διότι βλέποντας στο εξώφυλλο Κάφκα σκέφτηκε την καύκα και νόμισε ότι ήταν άσεμνο το περιεχόμενο».

Ως προς την ετυμολογία της λέξης, ο Ν.Σ. θεωρεί πιθανή την σύνδεσή της με το μεσαιωνικό καύκος= ποτήρι (βλ. το «πάλιν τον καύκον έπιας, πάλιν τον νουν απώλεσας» για τον μέθυσο αυτοκράτορα Φωκά)."


Friday, March 09, 2012

This gives new meaning to 'reading from the belly'

"When reading something aloud, it is best to read from the belly. Reading from one's mouth, one's voice will not endure." - from Hagakure, the book of the Samurai

From Hagakure, on Mistakes

When I was young, I kept a "Dairy of Regret" and tried to record my mistakes day by day, but there was never a day when I didn't have twenty or thirty entries. As there was no end to it, I gave up. Even today, when I think about the day's affairs after going to bed, there is never a day when I do not make some blunder in speaking or in some activity. Living without mistakes is truly impossible. But this is something that people who live by cleverness have no inclination to think about.